تبليغاتX
افسوس فردای من و تو ما ندارد
فردا قراره چي بشه؟

u v u v u v u v

 

فردا قراره چي بشه

اين دل فداي كي بشه

با اينهمه بارون و برف

انگار مي خواد قحطي بشه

 

قلب من و كي مي بره

عشق من و كي مي خره

تو شهر اين خوابزده ها

انگار يه مرد سفره !

 

من با كي بايد ما بشم

با اسم كي رسوا بشم

شايد كه قسمت منه

تا انتهــــا تنها بشم

 

فردا قراره كي بياد

كه دل من اون و بخواد

تو جاده هاي انتظار

هيچكسي نيست به غير باد

 

فردا  اومد ، نيومدي

گفته بودن خيلي بدي

گفته بودن نشين برو

راس گفته بودن بد شدي

 

فردا اومد فردا گذشت

غمت تو قلب من نشست

انگار كه دل فهميده بود

تو دل تو عشقي ديگه ست

 

فردا قراره تنها شم

اسير شام يلدا شم

واسه اوني كه نمياد

دست به دامان خدا شم

سرود آفرينش

 

در آغاز ، هيچ نبود ،

كلمه بود ،

و آن كلمه خدا بود

و كلمه بي زباني كه بخواندش

و بي انديشه اي كه بداندش ، چگونه مي تواند بود؟

و خدا يكي بود و جز خدا هيچ نبود ،

و با نبودن ، چگونه مي توان بودن ؟

و خدا بود و با او عدم ،

و عدم گوش نداشت .

حرف هايي هست براي گفتن ،

كه اگر گوشي نبود ، نمي گوئيم .

و حرفهايي هست براي نگفتن ؛

حرف هايي كه هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمي آرند .

        

u v u v u v u v

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در دوشنبه بیست و هشتم خرداد 1386 و ساعت 9:24
.:.:. دوستت دارم.:.:.

.:.:. نيايش .:.:.

          

 

خدايا،

آتش مقدس شك را

آن چنان در من بيفروز

تا همه يقين هايي را كه در من نقش كرده اند ، بسوزد .

و انگاه از پس توده اين خاكستر ،

لبخند مهراوه بر لب هاي صبح يقيني ،

شسته از هر غبار ، طلوع كند .

خدايا ، به هر كه دوست مي داري بياموز

كه عشق از زندگي كردن بهتر است ،

و به هر كه دوست تر مي داري ، بچشان

كه دوست داشتن از عشق برتر !

خدايا ،

به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ ،

بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته است ، حسرت

نخورم .

و مردني عطا كن كه بر بيهودگي اش ، سوگوار نباشم  .

بگذار تا آن را من ، خود انتخاب كنم ،

اما آنچنان كه تو دوست داري .

چگونه زيستن را تو به من بياموز ،

چگونه مردن را خود خواهم دانست !

 

YYYYYYYYYYYYYYY

 

سال نو مبارك دوستان تعطيلات

 خوش بگذره

     

 

  دوست دارم

 

مي دونم دوستم نداري ، اي شكوفه بهاري

                واسه يك كس ديگه ست كه هميشه بي قراري

                                اما دوست دارم بسوزم توخيالت عاشقونه

                                                                تو توهمات زيبا تو بشي واسم نشونه

دوست دارم مسير چشمات به دل من منتهي شه

                                دل ساده و صبورم با دل سردت يكي شه

                                دوست دارم دستاي گرمت مال هيچكسي نباشه

                                                                توي قلب مهربونت غم بي كسي نباشه

دوست دارم هر چي ستاره س مهمون چشم تو باشه

                                شمع بي فروغ و تنها روشن از عشق تو باشه

                                دوست دارم هر چي كه خوبه تو دنيا مال تو باشه

                                                هر چي رنگ خوب تو دنياس رنگ آمال تو باشه

آسمونم بي ستاره ست ، توي دنيا بي نشونم

                عمريه تنهاي تنها واسه غصه ها مي خونم

                                هنوزم اون جاده پير چشم براه تو نشسته

                                                پنجره بازه هنوزم در كلبه هم نبسته

                                                                بيا باز مثل گذشته باز براي هم بميريم

مث دو مرغ مهاجر تا افقها پر بگيريم

عشق من بدون واسه من هيچكي مث تو نمي شه

                                اي عزيزترين كس من نزن تيشه رو به ريشه

                                تو تب عشقت مي سوزم دوست دارم واست بميرم

                                                گر مي گيره اين تن من وقتي دستات و مي گيرم

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در دوشنبه بیست و هشتم اسفند 1385 و ساعت 17:3
...::خوب بود::...

سلام دوستان ، من بازم اومدم ، اومدم بهتون بگم كه چقدر دلم براتون تنگ شده ، شما چي دلتون براي من تنگ نشده ؟؟؟ خلاصه اينروزها همه جا صحبت عيد و عيدي گرفتن و عيدي دادن و زنده كردن خاطرات عيد گذشته است ... به هر حال اميدوارم اين عيد براي همه سرشار از خاطراتي خوب و به يادموندني باشه ....... يادتون نره سر سفره هفت سينتون براي من هم دعا كنين .... من كه يادم نمي ره .

امروز مراسم تشييع جنازه پسري هفده ساله اي هست كه بروي تخت بيمارستان روح كوچكش به آسمانها پر كشيد و حسرتي تا انتهاي ابديت به دل مادرش گذاشت و عيد را براي ما به عزا تبديل كرد ... اين و به همين مناسبت گفتم :

اگر تو را صدا كنم و جوابم را ندهي ، اگر نفسهايت را بشمارم و به يك هم نرسد ، اگر همه روزها را گريه كنم و تو آرامم نكني ، اگر ... اگر ... اگر ... خداي من چه بر سر من مي آيد؟ قلب تو ديگر نمي تپد ، آيا معنايش اين است كه ديگر مرا دوست نداري ؟ يا خداي ناكرده قصد سفري بي بازگشت را داري؟ دوستم نداري دوستم نداشته باش! اما بمان! كه رفتن تو كاخ آرزوهاي همه را بر باد خواهد داد ! تو كه اينهمه دلسنگ نبودي ، آيا آرزوهايت اينقدر بزرگ بودند كه به خاطر به دست آوردنشان بايد از حصار زندگي فراتر مي رفتي ؟ و به خاطر آنها عزيزترينت را همه عمر چشم بره بازگشتت بگذاري ؟ دل من شكسته است . نمي دانم ... نمي دانم چه بگويم و چه بنويسم ... تنها مي دانم بد كردي ، با خودت و با همه تو مادرت را نمي بيني چگونه شكست ، چگونه آب شد ، چگونه فرو ريخت ! نه ! اين رسمش نبود ...

قلب تو ديگر نمي زند ، چشمهايت ديگر نمي خواهد دنيا را ببيند ، دستهايت نمي خواهند دستهاي كسي را بگيرند ، پاهاي گريزانت بي حركتند انگار هيچگاه هواي رفتن ندارند ، تو خوابيده اي آرام و معصوم . مثل چشمهاي معصوم عروسكم هنگامي كه خواب است ... به زير پارچه اي سپيد ، درست به رنگ لباس سپيد رنگ عروسي كه هرگز كنار نايستاد . تو خوابيده اي آسوده و بي خيال از آتشفشان دلهايي كه در حال فورانند ... دلهايي كه مي خواهند تو بر گردي و يكبار ديگر صداي قدمهايت را كه به اتاق پا مي گذاري بشنوند ، دلهايي كه مي خواهند يكبار ديگر با آن انگشتان بازيگوشت كتابها و دفترهاي مدرسه ات را ورق بزني ، دلهايي كه دوست دارند براي يكبار ديگر هم كه شده صداي آشنايت ، قهر و آشتي هايت ، بهانه گرفتن هايت ، خنده ها و اخم هايت و حتي صداي نفسهايت را بشنوند ... دلهايي كه هنوز باور ندارند تو بر روي آن تخت با پارچه سپيد رنگش نفس نمي كشي ... آن دل كوچكت با آن آرزوهاي دور و درازش به سكوتي ابدي فرو رفته است ... چه كسي با چه زباني مي تواند به مادرمنتظرت بفهماند كه ديگر به انتظار بازگشتت نماند !؟

زمين آتش گرفته است انگار جز مادرت كسي نمي داند .... ابرها به جاي باران شراره هاي آتش مي پراكنند ، انگار جز پدرت كسي نمي بيند ...

بهار با چه رويي مي خواهد قدم به خانه ات بگذارد وقتي تو خانه نباشي ؟ به زمستانها بگوئيد بمانند ، با سرماي يخبندان دماي زير صفر درجه تا شايد مرهمي براي دلهاي سوخته مان شود ! بهار با چه رويي مي خواهد به ديارمان بيايد وقتي تو بهاري ترين روزهاي عمرت را ميهمان خاك تيره گورستان باشي؟ نه ! بهار هر كجا ميروي برو ، به ديار ما نيا كه اينجا بعد او هيچ درختي جوانه نخواهد زد ... هيچ سبزه اي سر از خاك به در نخواهد آورد و هيچ پرستويي آشيان نخواهد ساخت ...!!!

..::خوب بود::...

خوب بود مرا به معبد قلبت پناه مي دادي و برايم آوازهاي نقره اي مي خواندي . و چه خوب مي شد پيچك وار به دور عشق تو مي پيچيدم و دلم به روياهاي ارغواني تو خوش بود . براي من سنگ نشو ، شنيده ام قصه مهربانيهايت را ، تو از جنس نوري از جنس خوابهاي تعبير نشده مادربزرگها ، از جنس روياهاي تعبير نشده دختركان صبور روستايي . بد نبود دلت سراغ دل شيداي مرا مي گرفت و به رسم آخر همه قصه هاي خوب با هم رهسپار ديار اميد مي شديم .

من اينجا نشسته ام بروي گور همه آرزوهاي مرده ام و آرزو مي كنم كه اي كاش صياد روزگار بالهاي بلند پروازي ام را نشكسته بود و يا از همان آغاز بالي براي پريدنم نبود تا اينروزها بي رحمانه به سوگ آرزوهايم نمي نشستم .

اگر دستهايم را مي گرفتي ، اگر به اندازه يك بند انگشت دوستم داشتي ، اگر نگفتني ها را از چشمهايم مي خواندي حال و روز من اينگونه نبود ، دست خودم كه نيست دست سرنوشت است ، اگر دست من بود اينگونه اسير لحظه هاي بي تويي نبودم ... كاش براي يك لحظه دنيا دست من بود ....!!!!

Ta ra neh ha

99999999999

توي چشمات يه روزي خونه من بود

دل تو اسير و ديوونه من بود

توي لحظه هاي گرم عاشقونه

سر تو روي سر و شونه من بود

99999999999

 

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در چهارشنبه نهم اسفند 1385 و ساعت 14:40
..::سلطان قلبها::..

                    

                  

  سلطان کربلا

 

 سلام ... سلام حسینیا

                       کوچیکترا ، بزرگترا

                      منم می خوام قصه بگم

                 قصه از ما بهترا

 

من ندیدم ، اما می گن

                       یه شاهیه تو کربلا

                   اسمش حسین علیه

                   دنیا به عشقش مبتلا

 

یه روزی مث اینروزا

                         دشمنای دین خدا

                 اون و کشوندن کربلا

                  اون قوم از خدا جدا

 

یه قطره آبش ندادند

                   تشنه بریدن سرش و

                 ظالما کشتن تشنگی

                هیجده ساله اکبرش و

 

به روی دستای حسین

                      اصغرش و با تیر زدند

                   آخه اونم آب و می خواس

                     تیر و به جای شیر زدند

 

یادگار داداششم

            رفت و به میدون بر نگشت

             وقتی که رفت قاسم و دید

             پشت حسین از غم شکست

 

عزادار ، اشکات و بذار

                      عباس هنوز علمداره

                       با اون دو دستای قوی

                        می خواد بره آب بیاره

 

آخه سکینه تشنه شه

                می گه عمو من آب می خوام

                      مشک و می ذاره رو دوشش

                   عباس همون ماه تمام

 

می تازه سوی علقمه

                          پهلوون هاشمیا

                         تا نشه پیش سکینه

                          خدا نکرده رو سیا

 

مردم حالا گریه کنید

                 عباس دیگه دست نداره

               مشک و با دندون می گیره

          مشکش و می کنن پاره

 

تیر و تو چشمونش زدند

                      از اسب می افته رو زمین

                           می گه بیا داداش من

             کنار عباست بشین

 

مردم بلند گریه کنین

                       حسین علمدار نداره

                       دیگه تو دشت کربلا

                    بی کس شده ، یار نداره

 

سلطان دشت کربلا

                  بی تاج و بی تخت و سپاه

                        نصیحتاش اثر نکرد

                  تو دلهای سنگ و سیاه

 

طاقت دارین که بشنوین

                     حسین چه جوری کشتنش

                      با سر بی تن تا به شام

               بر سر نیزه بردنش

 

به سینه هاش لگد زدند

                                    سرش و از تن بریدند

                     بچه هاش و سیلی زدند

           گلای باغش و چیدند

 

خیمه هاش و آتیش زدند

                       تا شهر شام سر برهنه

                       زینب و دختراش بردند

              ناموس شهر مدینه

 

آی جوونا سجاد اون

                   طاقت جنگیدن نداشت

                        پیاده بردنش تا شام

                        حال اونم دیدن نداشت

 

یکی نگفت آی ظالما

                       بی حیایی حدی داره

                        غیر شما کیا دیدین

                        مهمونش و بیازاره

 

  یا ابا عبداله الحسین

                یا ابا عبداله الحسین

 

از آبجی گلم آیناز عزیز

 

PPPPPPPPP

 دوستای خوبم یادتون نره تو این چند روزه محرم مخصوصاً عاشورا و تاسوعا برام دعا کنین !!!

 

             

                                

                                                     

نه می خواهم از تو ابر باشی

به جان تشنه بباری

نه آفتاب

به ویرانه هام بتابی

همین که باشی و

  آرزوهایم

سوسویی بزنند

برای من کافیست ...

íïíïíïíïíïíï

 

دیگر

نه علفزارها دامنه را

به یاد می آورد

نه , نی دلشکسته و رمه را

چادرهای برافراشته کوچ را حتی

دیریست

پابند ییلاق چشم توست

دل ایلیاتی ام .

íïíïíïíïíïíï

نه تقدیر می خواهد

                  نه خدا

در لوله های آزمایشگاه به دنیا می آیم

لباس می پوشم

به خیابان می روم

روبروی جهان می ایستم

درست روبروی جهان

چشم در چشمش!

íïíïíïíïíïíï

آمد سلام گفت و به چشمم نگاه کرد

یعنی به خاطر هیجانش گناه کرد

تا آنزمان تمام خیالم سپید بود

او آمد و تمام دلم را سیاه کرد

تنها دلیل عشق من و او نگاه بود

با این فریب قلب مرا سر به راه کرد

راهی برای رد شدن از این مسیر نیست

تقصیر او نبود , « دلم اشتباه کرد»

íïíïíïíïíïíï

 

 

دعا یادتون نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــره ... برای بیمارا ... گرفتارا ... زندونیا ... مسافرای غریب و همه آرزومندا برای مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن هم دعا کنید ........

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در سه شنبه سوم بهمن 1385 و ساعت 20:22
--...--...-عروسكي بودم-...--...--

        

¹³¹

عروسكي بودم ، تو بازي تقديــــر

رو طاقچه قلبش يه قاب بي تصوير

تو بازي تقديـــــر بازنده من بودم

من و شكست و رفت بي جرم و بي تقصير

 

شــــروع تلخي بود از ابتداي راه

دلم مي گفت برگرد با او نشو همراه

با ديدن اشكاش دلم يهو لــرزيد

اين بود آغاز يك خوشي كــوتاه

 

دنبال رد پاش ، قـصه ها رو گشتم

پيدا نشد هرگز ، اوني كه مي خواستم

تو خلـوت يك شب ، با دستايي خالي

اوني كه مي خواستم ، با دست خود ساختم

¹³¹

 

 ادامه شو هر كي به دلخواه خودش كه دوست داره بگه آخه مخم امروز قفل كرده و   بيشتر نمي كشه البته با عرض معذرت از دوستان !!!!!!!!!!

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹³

گفتمش دل می خری پرسيد چند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند..

خنده کرد ودل ز دستانم ربود

تا به خود باز اومدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای پايش روی دل مانده بود

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹¹¹

آتش از برق نگاهت ريختی بر جان من

خواستی تا در ميان شعله ها آبم کنی

رفتی از پيشم که دوراز چشم تو تا نيمه شب

با نوای لالای گريه ها خوابم کنی

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹¹¹

 

عشق فقط از جايی شروع ميشود که ديگر هيچ انتظاری برای گرفتن هيچ چيز وجود نداشته باشد .

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹¹¹

ياد داشته باشيم:جان فدا کردن براي دوست چندان مشکل نيست،پيدا کردن دوستي که ارزش جان فدا کردن را داشته باشد مشکل است .

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹¹¹

تو اگر ميدانستی

                   که چه طعمی دارد

                               خنجر از دست عزيزان خوردن

 از من خسته نمی پرسيدی

                                     که چرا تنهايی

¹³¹¹³¹¹³¹¹³¹¹¹

H  قهر

نگه دگر به سوي من چه مي كني

چو در بر رقيب من نشسته اي

به حيرتم كه بعد آن فريبها

تو هم پي فريب من نشسته اي

به چشم خويش ديدم آنشب اي خدا

كه جام خود به جام ديگري زدي

چو فال حافظ آن ميانه باز شد

تو فال خود به نام ديگري زدي

برو...برو... به سوي او مرا چه غم

تو آفتابي...او زمين...من آسمان

بر او بتاب زانكه من نشسته ام

به ناز روي شانه ستارگان

بر او بتاب زانكه گريه مي كند

در اين ميانه قلب من براي او

كمال عشق باشد اين گذشتها

دل تو مال من ، تن تو مال او

تو كه مرا به پرده ا كشيده اي

چگونه ره نبرده اي به راز من ؟

گذشتم از تن تو زانكه در جهان

تني نبود مقصد نياز من

اگر بسويت اينچنين دويده ام

به عشق عاشقم نه بر وصال تو

به ظلمت شبان بي فروغ من

خيال عشق خوشتر از خيال تو

كنون كه در كنار او نشسته اي

تو و شراب و دولت و وصال او

گذشته و فتاد آن زمانه كهنه شد

تن تو ماند و عشق بي زوال او

ååååå

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در دوشنبه بیست و پنجم دی 1385 و ساعت 9:1
.......00... خداحافظ...00........

 

 

 خداحافظ صبح فـــــردا

            تموم شد قــــصه دردا

                        تموم شد حرفي نمونده

                                                بهتره من بشه اين مـا

                                                            خداحافظ دل تنگــــم

                                    ديگه با غم نمي جنگــم

                   واسه شيشه عمـــرم

             دنبال يه تيكه سنگــم

خداحافظ شهر رويــام

                باخته ام من همه دنيام

                              دنبال اسب سفيـــدش

                                                بريده ديگه نفســــهام

                                                    خداحافظ عشق و احســـاس

                                    اونكه مي گفت خيلي تنهاس

                      دلم و شـــكست و پس داد

مي گه كه اين رسـم دنياس

                        خداحافظ قصر خورشيد

                                    عشق اون بر من نتابيـد

                                                 من مي رم پاي پيـــاده

                                                             تا ته جاده امـــــــــيد

                                           خداحافظ تنــــــــهايي ها

                             من دارم مي رم از ايــنجا

            چشمي خيس اشك نمي شه

بعد رفتنم از اينـــــــــجا

                من برم تنها نــــمي شه

                               اون دلش سنگ و سياهه

                                         مي ره ســوي عشق تازه

                                                اون دلش غـرق گناهــــــه

           

**** قايقي مي خواهم ، تك و تنها ، بي تو ، بروم تا فردا ،

بروم تا خورشيد ،

كاش با من بودي ، نيستي اما حيف ...!

با همان قايق خرد

مي روم تا شب يلدا زده بي فردا.....******

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در پنجشنبه چهاردهم دی 1385 و ساعت 12:56
پاسخ به لطف یک دوست

   سلام ساسان عزيز

 

اين همون شعريه كه تو اون شب زيباي باروني براي من سرودي دستت درد نكنه عزيزم من كه حسابي لذت بردم . ديگه از دست من گلايه نكني آقا ساسان ... خوب !!!
گرفتار غم عشق شدم و مجنونم
بی کس و تنها در اين دنيای سرگردونم
از برای عشق خود حيران و تنها گشته ام
با همه خود باوری مجنون صحرا گشته ام
هر که را ديدم در اين صحرای بی آب و علف
جرعه آب و تکه نانی را تمنا کرده ام
جرعه آب و تکه نان را به دستم داده اند
در عوض روح و روانم را تمنا کرده اند
خواستم جان را دهم در وادی دلدادگی
ليک ديدم جان و دل,روح و روان باشد همه از هرزگی
هرکه باشد در ديار عشق و عاشق بندگی
داده هر چه در وجودش در پی دلدادگی
اين جماعت را که بينی دل تمنا می کنند
دل که نه بلکه غذای دل تمنا میکنند
آتنا, يار من و دل , تو بمان تا به ابد
تا از اين ما شدنت,کور شود چشم حسود
چون شدی يار دل تنها خدا خيرت دهد
همزبان و همدم تنها, خدا خيرت دهد

براي زيستن دوقلب لازم هست. قلبي که دوست بدارد . قلبي که دوستش بدارند. قلبي که هديه کند . قلبي که بپذيرد. ميگفت عاشق باروني اما وقتي بارون مياد روي سرت چترميگيري ميگفتي عاشق برفي اما طاقت يه گوله برف را نداري ميگفتي عاشق پرنده هايي اما به راحتي اونارو تو قفس ميكني. ميگفتي عاشق گلهايي اما خيلي راحت اونارو از شاخه جدا ميكني اونوقت انتظار داري نترسم وقتي ميگي دوستت دارم

                                                                                                                    

وقتي بارون مياد دستت رو زير بارون بگير به تعداد قطره هايي که مي گيري دوستم داري و به تعداد قطره هايي که نمي گيری دوستت دارم

                                                            

                                    

                                

داشتيم تو جاده ميرفتيم که چشمم افتاد به يه تابلو که روش نوشته بود : دوســت داشـــتن دل ميـــخواد نه دليـــل

و اينم تقديم به شما ؛

                             

 Y             نمي خواي

 

نمي خواي كه مال من شي       

                        پاسخ سوال من شي

                                               تو كوير آرزوهام

                                                            چشمه زلال من شي

                                             نمي خواي ستاره باشي

                                    بدرخشي توي شبهام

                        با يه قلب خيلي عاشق

بموني تو دل تنهام

                  نمي خواي يه تگيه گاه شي

                                    واسه اين تن خسته

                                                واسه بت غروري

                                                            كه جلو چشات شكسته

                                           نمي خواي من و ببيني

                                 نمي خواي پيشم بشيني

               من و با اينهمه احساس

بازم عاشق نمي بيني

            دل تو از جنس سنگه

                        سنگ سخت و سنگ خارا

                                          دل و بستم به دل تو

                                                                توي آدمهاي دنيا

                                           واسه تو فرقي نداره

                        حال و احوال دل من

            تو دلت اثر نداره

غم و درد و مشكل من

            نمي خواي بدوني اين دل

                                 در پي عشق تو بوده

                                          تو كه تقصيري نداري

                                                            روزگارمون حسوده

                                                 نمي خواي اين و بدوني

                                    هر جوري باشي مي خوامت

                        تو اما هر جوري باشي

     من اسيرم توي دامت

                                        

                         

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در پنجشنبه هفتم دی 1385 و ساعت 8:35
....0..خاتون چشم براه..0....

 

ï       خاتون چشم براه 

مي توان با شكسته هاي دل چوبي من قايقي ساخت و به قلب اقيانوسها تاخت و همه عمر سرگردان موجها و آبها شد ، مي توان با شكسته هاي دل من آلونكي به پا كرد و يك عمر خوشبخت در آن زيست  . ، مي توان با شكسته اي دل چوبي من هزاران مداد و دفتر ساخت و با آنها منظومه هاي عاشقانه سرود .

پس بشكن و بساز قصر خشبختي ات را بروي ويرانه هاي دل من ، نه زمين  نه زمان نه هيچ چيز و هيچكس از دل آشوب زده من خبر داشت ، جز بالش خوابم گريه هايم را هيچكس نديد و هق هق بغضم را فقط پتوي پشمي ام شنيد و به هيچكس نگفت . چشمهايم جز انتظار تجربه تازه تري ندارند . خاتون همه چشم براهها منم .  مي توانست آنروزها با دسهايي كه عطر و بوي عشق را مي دادند برايم آشيانه اي از محبت بسازد و اجاق سرد دلم را عاشقانه گرم كند .

قصه عشق من به رسم پايان قصه هاي مادربزرگها عاقبت خوشي نداشت . تمام شد بدون هيچ وصلي و هيجاني ، و اين انتهاي عشق من و دل هميشه عاشقم بود .

                                                              

سلام ستاره سهيل من ؛

اين را براي تو مي نويسم ، براي آن احساسات پاك و مقدس ، بايد بگويم عشق با اينكه براي من جز رنج و عذاب ره آوردي نداشت ، اما همچنان براي من مقدس است ، پرستيدني است ، بوسيدني است ، زيباست و زيبا ....!!! وقتي عشق باشد پس بايد از عشق گفت ، از عشق نوشت و از عشق خواند بنابراين جايي براي از غير گفتن نيست ، وقتي عشق هنوز زيباترين واژه هستي است چرا از آن ننويسم ؟ وقتي هنوز هم عشق ها معجزه مي كنند چرا به دنبال اعجاز واژه ها و كلمات ديگر باشم كه جز سخن عشق سخني ديگر بر دل نمي نشيند .... عزيز دلم ترانه ها و اشعاري كه برايم خواندي قشنگترينها بودند . آنها براي منند پس فقط و فقط براي من مي مانند . جايي كه دست هيچ كس به آنها نرسد ...... خوب من ...! به خوبيهايت قسم كه خوبي هايت ، خاطره هايت تا هميشه در ياد من مي مانند ...... من مسافري هستم كه كه به قول سياوش عزيز « دير اومدم كه زود برم » پس دل به نوشته ها ي من نبند عزيزم ...... غير ممكنها هم ممكن مي شوند . فقط با يك معجزه آنهم « اراده» .

                          

شاخه با ريشه حس غريبي دارد

باغ امسال چه پاييز عجيبي دارد

غنچه شوقي به شكوفا شدنش نيست

دگر با خبر گشته كه دنيا چه فريبي دارد

خاك كم آب شده مثل كويري تشنه

شايد از جاي دگر مزرعه سيبي دارد

سيب هر سال در اين فصل شكوفا مي شد

                                      باغبان كرده فراموش كه سيبي دارد

                       

                     

 

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در یکشنبه سوم دی 1385 و ساعت 7:48
زیر خاکستر

                             

                                                                                                        

                                                                                                  

اين شعري زيبا بود از حميد مصدق كه خيلي از اون خوشم اومد و اميدوارم مورد قبول و توجه شما دوستاي عزيزم قرار بگيره .... تا يادم نرفته بگم انتخابات ديروز كولاك كرند مردم .... شهر شما چه خبر بود دوست گلم ؟ به من كه خيلي خوش گذشت ... ديگه نمي گم نظر يادتون نره چون مطمئنم يادتون نمي ره ...........

                                           

?          زير خاكستر

 

زير خاكستر ذهنم باقي است

آتشي سركش و سوزنده هنوز

يادگاري است زعشقي سوزان

كه بود گرم و فروزنده هنوز

 

عشقي آنگونه كه بنيان مرا

سوخت از ريشه و خاكستر كرد

غرق در حيرتم از اينكه چرا

 مانده ام زنده هنوز

  

گاهگاهي كه دلم مي گيرد

پيش خود مي گويم

آنكه جانم را سوخت

ياد مي آرد از اين بنده هنوز؟

  

سخت جاني را بين

كه نمردم از هجر

مرگ صد بار به از

بي تو بودن باشد

  

گفتم از عشق تو من خواهم مرد

چون نمردم ، هستم

پيش چشمان تو شرمنده هنوز

  

گرچه از فرط غرور

اشكم از ديده نريخت

بعد تو ليك پس از آنهمه سال

كس نديده به لبم خنده هنوز

  

گفته بودند كه از دل برود يار چو از ديده برفت

سالها هست كه از ديده من رفتي ليك

دلم از مهر تو آكنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ايام ورقها زده است

زير بار غم عشق

قامتم خم شد و پشتم بشكست

در خيالم اما

همچنان روز نخست

تويي آن قامت بالنده هنوز

  

در قمار غم عشق

دل من بردي و با دست تهي

منم آن عاشق بازنده هنوز

  

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

گر كه گورم بشكافند عيان مي بينند

زير خاكستر جسمم باقي است

آتشي سركش و سوزنده هنوز

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

                      

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385 و ساعت 8:46
شاید وقتی دیگر

**** بگو دلت برام تنگ شده

همون دلی که می گن از سنگ شده ***

 

با عبور کدام ثانیه تمام فرصتهای طلایی مرا مانند دریایی طوفانی در خود فرو بردی ، به ساعتها گفته ام پیش بروند من به آرامی پشت سر آنها خواهم آمد . کاش جزیره رویاهایم به زیر آبها دفن نمی شد تا مرغ دریایی دلم به دنبال آشیانه اش سرگردان اقیانوسهای نا آرام دلهای آفت زده نمی شد ...

هیچ چیز عوض نخواهد شد ، نه به خاطر دلتنگی های من و نه به خاطر دلسنگی های تو ... زمین و آسمان در جای خود ثابت می مانند ، بهارها بعد هر زمستانی می آیند ، پاییزبه خاطر اندوه دل من ماندنی نیست ... چکاوکها خواهند خواند ... سبزه ها سر از خاک به در خواهند آورد ... آب از آب تکان نخواهد خورد انگار نه انگار که دل مرا کسی شکسته باشد ... !

?                      شاید وقتی دیگر

به تو می رسم دوباره ، شاید اما وقتی دیگر

تو رو می بخشم یه روزی شاید اون لحظه آخر

با نگاهی سرد و سنگین ، جای خالیت و می بینم

جای خالی کسی که داشت یه روزی من و باور

   آسمون ابریه اما دل من ابری تر از اون

   خیلی وقته که تو این خاک نمیاد یه قطره بارون

      لبریز از دلواپسی هام ، نگران اطسی هام

که می خشکن تک و تنها لب پنجره تو گلدون

     تو دل شیشه ای من غمایی از جنس کوهه

می سوزونن من و کم کم ، سوختنم چه با شکوهه

من و با یه کهکشون عشق رفتی و تنها گذاشتی

       به خدا که عشق هم از تو گله داره به ستوهه

جاده های بی مروت ، جاده های مه گرفته

        ازم امید و گرفتن ، دلمه حالا گرفته

      می خوام منتظر نمونم ، به دلم می گم دیوونه

دیگه دیوونگی بسه ، اون واسه همیشه رفته

اما گوش این دل من ، پره از پند و نصیحت

باورش نمی شه هرگز ، که تو رفتی تا قیامت

    دلم و گرفتی از من بی تفاوت خیلی ساده

         حالا من تنهای تنهام ، با یه دنیا اشک و حسرت

 

 

ادامه مطلب

|+|
نوشته شده توسط آتنا در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385 و ساعت 18:49

Hiv@son